dr hab. arch. inż. Bolesław Stelmach

• Wybitny polski architekt, który od 2017 roku pełni także funkcję dyrektora Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki. 
• Prelegent oraz panelista X Weejendu Architektury w Gdyni, 29 sierpnia, prelekcja pt. Architektura demokracji - demokracja architektury. Rozbudowa Sejmu RP 2000-2018  
• Prelegent i panelista IX Weekendu Architektury w Gdyni (Archi Prelekcje 24 sierpnia - gość specjalny)

Najważniejsze realizacje Bolesława Stelmacha znajdują się w Lublinie, Warszawie, Żelazowej Woli oraz Nałęczowie.

• Architekt w 2010 r. zdobył najwyższe w polskiej architekturze wyróżnienie - został laureatem Honorowej Nagrody Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP).
• W 2017 roku architekt pełni funkcję dyrektora Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki. 

Wybrane informacje o architekcie:

Bolesław Stelmach ukończył studia architektoniczne na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej w 1980 roku. Z kolei na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej ukończył podyplomowe studia planowania przestrzennego w 1984, a w 2009 roku uzyskał tytuł doktora inżyniera architekta. W 2016, także na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej uzyskał tytuł doktora habilitowanego.

Architekt jest laureatem wielu międzynarodowych i ogólnopolskich konkursów architektonicznych. Od 1985 roku prowadzi samodzielną praktykę projektową – obecnie jest liderem spółki projektowej Stelmach i Partnerzy Biuro Architektoniczne Sp. z o.o. z siedzibą w Lublinie. Bolesław Stelmach jest autorem kilkudziesięciu nagradzanych projektów i realizacji.

Profesor Bolesław Stelmach jest uważany architekta który nie ulega krótkotrwałym modom, a którego znakomite projekty i realizacje w coraz ważniejszy sposób kształtują przestrzeń oraz wizerunek polskich miast, w tym Lublina, Warszawy, Nałęczowa. Niemal każda z realizacji Stelmacha jest ważna dla współczesnej architektury polskiej, zapisując kolejny, niezwykle udany rozdział w jej rozwoju. Dzieła architekta często określa się jako wierne wartościom architektury modernistycznej, w tym głównie poprzez prostotę formy, podporządkowanie architektury funkcji, przyrodzie oraz uwypukleniu w ich realizacji takich materiałów jak beton oraz szkło (m.in. artykuł Jerzego S. Majewskiego, Wirtuoz betonu i szkła dostał architektonicznego Oskara, „Gazeta Wyborcza”, 12 listopada 2010).