Wydarzenia Partnerskie | Muzeum Miasta Gdyni

 

W czasie 10. Weekendu Architektury w Gdyni, Muzeum przygotowało kilka bardzo interesujacych wydarzeń Partnerskich, które zostały oficjalnie wpisane w program festiwalu. Zachęcamy do zapoznania się z ich szczegółami oraz zapisaniem się na listę uczestników (rejestracja on-line):

  • 27 sierpnia, g. 18:00 oprowadzanie po wystawie “Gdynia – Tel Awiw” - architektki i badaczki dr Anny Orchowskiej-Smolińskiej, współautorki gdyńskiej odsłony wystawy . szczegółowe informacje www.facebook.com/events/230434474840380 
  • 29 sierpnia, g. 11:00-12:30 - Wykład dr Artura Tanikowskiego pt. "Z perspetywy paradoksów. Styl (między)narodowy w Tel Awiwie i Gdyni" - szczegółowe informacje na podstronie wydarzenia: www.facebook.com/events/2710248809238665

Serdecznie zapraszamy do udziału! (rejestracja on-line na wydarzenia w podanych podstronach wydarzenia)  

  • fotografie od góry: Fotografia archiwalna - Bankowiec w Gdyni, I Etap budowy, 1935-1936 r.
  • fotografia z Archi Prelekcji Weekendu Architektury - Anna Orchowska-Smolińska
  • fotografia portetowa Artura Tanikowskiego


o wydarzeniu
ARCHI Prelekcje | ARCHI Debata | "Życie Miasta"
ARCHI Prelekcje | ARCHI Debata | Archi-Antycypacja
ARCHI Prelekcje | ARCHI Lekcje z modernizmu
ARCHI Film
Archi SPACERY | Edycje specjalne
Wydarzenia Partnerskie | Muzeum Miasta Gdyni
ARCHI Warsztaty | ARCHI Playground | Webinarium
Wydarzenie Partnerskie Archi LAB | Funkcjonalizm na dwóch kółkach
ARCHI Wystawy_2020

Opis wydarzeń: 

Gdynia i Tel Awiw - miejsca niezwykłe. Oba miasta powstały niemal od podstaw, rosnąc w cieniu potężniejszych i starszych ośrodków – odpowiednio Gdańska i Jaffy. Dla obu impulsem do rozwoju była trudna sytuacja geopolityczna, nadmorskie położenie i wielkie, stawiane im oczekiwania. Zarówno Gdynia, jak i Tel Awiw stały się miastami migrantów, będąc przy tym, przez swoje porty („bramy na świat”) świadkami transferu ludzi, towarów, idei.

Tak liczne podobieństwa nasunęły pomysł wystawy Gdynia – Tel Awiw, którą w 2019 roku zorganizowano w warszawskim Muzeum POLIN. Jej pomysłodawcą i kuratorem był historyk sztuki dr Artur Tanikowski. W 2020 roku (od 30.04.2020) ekspozycja – w zmienionej formule – zawita do Muzeum Miasta Gdyni, dzięki współpracy między oboma muzeami oraz przy wsparciu Miasta Gdyni. W pierwotnej wersji ekspozycji wątki narracyjne dotyczące obu miejsc, ich historii, społeczeństw, kultur oraz architektury, jako materialnego wymiaru zachowanego i pielęgnowanego dziedzictwa, przenikały się, budując wielowymiarowość kuratorskiego przekazu. Na potrzeby wystawy w Gdyni podstawowym wątkiem i osią narracji stanie się architektura. Jest ona bezsprzecznie głównym, bezpośrednio nasuwającym się „wspólnym mianownikiem” dla Gdyni i Tel Awiwu, a oba miasta, tak w warstwie symbolicznej, jak i w propagandowej retoryce, określane były jako „białe”. Nad polskim Bałtykiem, i w żydowskiej enklawie na Bliskim Wschodzie, niecałe sto lat temu powstały modernistyczne „miasta przyszłości”, których uniwersalnym środkiem wyrazu stała się architektura. Wymiarem nowoczesności zawartym w jej ambitnie realizowanych dziełach, była recepcja nurtów modernizmu, zyskującego podówczas licznych twórców, wyznawców i propagatorów.
Architektoniczny wymiar wystawy kształtować będą przede wszystkim znakomite makiety ikonicznych budynków Gdyni i Tel Awiwu. Rytm ich rozstawienia, w sposób intuicyjny prowadzić będzie zwiedzających przez prezentowane treści, odwołujące się do różnorodnych form i funkcji architektury modernizmu. Twórcy wystawy w Gdyni szczególną uwagę poświęcą podobieństwom i różnicom między oboma miastami, w zakresach: układu urbanistycznego, charakteru zabudowy, brył budynków, a także funkcjom, jakie pełniły. Ważne miejsce w przestrzeni wystawy zajmie także kontekst historyczny, a wiele innych wątków pojawi się w ramach działań edukacyjnych i popularyzatorskich.
Wystawa, dostosowana do warunków i przestrzeni gdyńskiego Muzeum, a także do oczekiwań trójmiejskich odbiorców, została przygotowywana przez zespół pracowników MMG pod kierunkiem historyka dra Marcina Szerle oraz architektki i badaczki dr Anny Orchowskiej-Smolińskiej. Gdynia – Tel Awiw. Odsłona gdyńska to współczesne spojrzenie na dzieje obu tak odległych, a równocześnie tak podobnych miast, przez pryzmat ich wyjątkowego dziedzictwa architektonicznego. Ekspozycji towarzyszy katalog pod redakcją dra Artura Tanikowskiego, wydany wspólnie przez Muzeum POLIN oraz Muzeum Miasta Gdyni.

UWAGA! Chętnych do udziału w oprowadzaniu, prosimy o wypełnienie formularza online, który znajduje się na stronie:
https://www.muzeumgdynia.pl/wydarzenie/oprowadzanie-po-wystawie-gdynia-tel-awiw-2/

Po pierwszej wojnie światowej, w nowych lub właśnie odradzających się państwach Europy (i nie tylko Europy), trwały debaty utożsamiające cechy narodowe z tradycyjnymi sposobami budowania. Zastanawiano się nad powiązaniem form nowopowstającej architektury z tożsamością formowanych na nowo społeczeństw. Oczywistym stawało się, że marzono o nowym stylu narodowym jako realizacji aspiracji nowych narodów. Tymczasem dwa budowane w rekordowym tempie miasta – wizytówki odrodzonej Polski i przyszłego Izraela, formowanego w oparciu o autonomię żydowskiej Palestyny, wzniesiono w przeważającej mierze w stylu zwanym międzynarodowym. Starzy piłsudczycy nieraz zgrzytali w Gdyni zębami. Podobnie jak w Tel Awiwie syjonistyczni ojcowie „nowego narodu”, którzy projektowali go jako społeczność agrarną, a nie miejską. Nowe domy o zaokrąglonych narożnikach zwali czasem złośliwie „walizkami”, co w przypadku narodu Wiecznych Tułaczy nabierało dodatkowego kontekstu.
W 1932 roku, w subtropikalnym klimacie Tel Awiwu, nad brzegiem Morza Śródziemnego stanęła swoista manifestacja polskości – drewniana góralska chata jako. Nastąpiło to w trzy lata po wzniesieniu w najnowszym polskim mieście, Gdyni, Urzędu Pocztowo-Telegraficznego i oddaniu do użytku Domu Zdrojowego. Tym samym polski wernakularyzm miał o kilka lat dłuższe życie poza granicami Polski, w której wg historyków architektury miano pielęgnować ideę stylu narodowego do około 1926 roku. Ale ostatecznie Polska – jak pisał jeden z architektów – „leży w Europie i zbyt mocno jest z nią związana więzami kulturalnymi i gospodarczymi, żeby te wszystkie wstrząsające całą Europą prądy intelektualne miały nie spotkać się u nas z odzewem”.
Żydowscy teoretycy i krytycy architektury postulowali powiązanie tworzonego właśnie na Ziemi Izraela, nowoczesnego stylu budowania, z potrzebą zerwania z pamięcią przeszłości w rozumieniu tradycji architektonicznej krajów diaspory (więc przede wszystkim Europy), z których przybywali do Palestyny żydowscy osadnicy. O to, czy formując ów nowy styl korzystać z tradycji lokalnej, arabskiej, toczono zażarte spory. Brali w nich udział z jednej strony młodzi przybyli właśnie z Europy zwolennicy osiągnięć Bauhausu, a z drugiej zwolennicy jednego z protagonistów nowej architektury Ericha Mendelsohna.

  • UWAGA! Chętnych do udziału w wykładzie, prosimy o wypełnienie formularza online!